Royal Belgian Society

Esthetische wetgeving

- Historische schets

Sinds het midden van de jaren 1990:
De besturen van de RBSPS en het VBS-GBS trachten de overheden te overtuigen van de noodzaak om een wettelijk kader tot stand te brengen rond de uitoefening van de (chirurgische en niet-chirurgische) medische cosmetiek. De problemen die zich vroeger immers voordeden in termen van “sporadische voorvallen” nemen hand over hand toe door de sterke stijging in de vraag naar de meest uiteenlopende esthetische zorgen.
Tot 2005 was de luisterende rol van de overheden “begrijpend”, maar weinig doeltreffend.

• In 2005 organiseert de Raad van Bestuur van de RBSPS n.a.v. haar 50ste verjaardag een grote persconferentie met de bedoeling de overheden op een nadrukkelijkere manier te wijzen op de realiteit van een zich steeds verder verspreidende vermarkting van de medische cosmetiek, in het bijzonder in bepaalde extramurale “centra”.
Bij die gelegenheid wordt het Ethisch Charter van de RBSPS opgesteld.
Het nieuws dat er in Frankrijk weldra een coherent wetgevend systeem in voege zal treden, doet het besef groeien dat men in België tot een gelijkaardig resultaat moet proberen te komen.
De weerklank van het initiatief van de RBSPS in de pers is zeer groot. Kort daarop nemen de overheden, vooral dan het Ministerie van Volksgezondheid (PS) en de Senaat (MR), contact met ons op om het debat te openen.

1 januari 2006: Frankrijk

Inwerkingtreding van de circulaires en toepassingsdecreten (2005) van de wet m.b.t. de esthetische chirurgie (4 maart 2002) die regels voorschrijft i.v.m.:

  1. De bekwaamheid van de beoefenaars die esthetische chirurgie mogen uitoefenen
  2. Het (beperkende) kader waarbinnen reclame is toegestaan
  3. De normen voor de instellingen buiten de ziekenhuizen (geaccrediteerde instellingen)

Hoewel sommige aspecten te wensen overlaten, heeft deze wetgevende omkadering de voorheen ongecontroleerde en daardoor precaire situatie van de uitoefening van de (chirurgische en niet-chirurgische) invasieve medische cosmetiek in Frankrijk grotendeels opgeschoond.

Tussen 2006 en 2010 nemen de RBSPS en de Beroepsvereniging van plastisch chirurgen deel aan twee werkgroepen, de eerste onder toezicht van het kabinet van de minister van Volksgezondheid (2006-2007), de tweede, in de Senaat, onder het voorzitterschap van senator mevrouw Dominique Tilmans (2007-2010).

Na vier jaar van beraadslagingen over verschillende legislaturen heen wordt er een wetsvoorstel ingediend in de Senaat door mevrouw Dominique Tilmans. Dit wetsvoorstel komt voort uit een werkgroep samengesteld uit senatoren, juristen, plastisch chirurgen, dermatologen, niet-chirurgische esthetisch artsen en een anesthesist.
De tekst is het resultaat van toegevingen door plastisch chirurgen, dermatologen en niet-chirurgische esthetisch artsen. Hij wordt unaniem goedgekeurd door de leden van de werkgroep.
Dit voorstel omvat:

1. Titel I: Definities

2. Titel II: Reclame

  • Een beperking van de persoonlijke reclame tot wat omschreven wordt door de deontologische normen van de Orde van Geneesheren. Wat hiervan afwijkt, wordt beschouwd als misleidende reclame en is verboden.
  • Uitbreiding van het toepassingsgebied naar alle mediavormen, met inbegrip van het internet en websites, voor privébeoefenaars en intramurale en extramurale verzorgingsinstellingen.
  • Persoonlijke informatie is toegestaan. Die moet de officiële titel van de beoefenaar bevatten. Als ze betrekking heeft op cosmetische ingrepen moet ze de mogelijke bijwerkingen en complicaties vermelden.

3. Titel III: Cosmetische instellingen buiten ziekenhuizen:

  • Invoering van een hiërarchisch normenstelsel met vier niveaus (normen A tot D) naargelang het gecombineerde belang van de chirurgische procedés en de soort anesthesie, ingedeeld in architecturale, materiële en organisatorische normen.
  • De A- en B-normen regelen de instellingen voor lichte medische cosmetiek.
  • De C- en D-normen regelen de instellingen voor zware medische cosmetiek.
  • De oprichting van een Nationaal College, samengesteld uit 18 personen, onder wie negen klinisch artsen (vier plastisch chirurgen, twee dermatologen, twee niet-chirurgische esthetisch artsen en een anesthesist). De taalpariteit wordt gewaarborgd.
  • Het College moet onder meer aan de minister de ingrepen voorstellen die in elke categorie van instellingen mogen worden uitgevoerd en de details van de architecturale, materiële en organisatorische normen.

4. Titel IV: Bevoegdheden

  • Voor elke ingreep van invasieve medische cosmetiek bij minderjarigen moet er vooraf overleg plaatsvinden met een psychiater of een psycholoog.
  • Alleen plastisch chirurgen en algemeen chirurgen zijn ertoe gemachtigd alle ingrepen van invasieve medische cosmetiek uit te voeren.
  • Beoefenaars van medische specialismen die verbonden zijn met een anatomisch gebied kunnen ingrepen van (chirurgische en niet-chirurgische) invasieve medische cosmetiek uitvoeren binnen het anatomische kader van hun specialisme.
  • Geneesheren-specialisten in de dermatologie mogen alle ingrepen van niet-chirurgische medische cosmetiek, met uitzondering van intramammaire inspuitingen, uitvoeren, evenals twee specifieke chirurgische ingrepen: haartransplantaties en lipoaspiratie met een volumebeperking tot één liter, infiltratievloeistof inbegrepen.
  • Huisartsen die een, nog te officialiseren, opleiding in medische cosmetiek hebben gevolgd, mogen alle handelingen van niet-chirurgische medische cosmetiek stellen, met uitzondering van intramammaire inspuitingen en haartransplantaties.
  • De wet voorziet de oprichting van een specialisme “Niet-heelkundige medische cosmetiek”, na de officiële opleiding.
  • Het Nationale College kan bepaalde specifieke situaties onderzoeken van artsen die niet over de vereiste beroepstitels beschikken, maar wel een opleiding of een bijzondere ervaring in de uitvoering van welbepaalde ingrepen kunnen voorleggen. Als ze dat veilig acht, kan het college toestemming geven om de ingrepen in kwestie uit te voeren.
  • Voor de ingreep moet er een raadpleging plaatsvinden bij de chirurg die de ingreep zal uitvoeren. De patiënt moet schriftelijke informatie krijgen over het ingeplante of ingespoten materiaal.
  • Er moet een ondertekend en gedateerd advies worden bezorgd aan de patiënt voor de ingrepen waarvan de kosten hoger liggen dan € 1.000.
  • Voor deze ingrepen geldt een niet-samendrukbare bedenktijd van 15 dagen.
  • Bij wijze van voorlopige maatregel mogen artsen die een rechtmatige ervaring van meer dan vijf jaar kunnen voorleggen om de bijzondere heelkundige ingreep van lipoaspiratie uit te voeren die ingreep uitvoeren, met een volumebeperking van één liter, infiltratievloeistof inbegrepen.

Klik hier om het wetsvoorstel te downloaden